|
|
|
|
|
|
|
|
Om je vraag te kunnen plaatsen of om te reageren dien je
eerst snel en eenvoudig een account aan te maken. Hiermee kan je vervolgens
inloggen op het
forum.
|
|
|
| |
 Ronald, 12/01/2010 12:18 |
Vraag:
Vrouw geen interesse of zin in seks |
Bericht:
Wij zijn een stel m/v van 29 en 24 jaar. Wij zijn inmiddels ruim 6 jaar samen en hadden vooral in het begin 1 a 2 jaar goeie lekkere en soms ook stevige seks. Ik ben heel erg open en direct op seksgebied en zij is wat je noemt best preuts of op zijn minst terughoudend. Hoewel ik altijd al veel meer behoefte heb gehad aan seks en ook zeker aan spelletjes, aparte locaties en tijden dan haar, heb ik nooit echt te klagen gehad.
Na zo'n 2 jaar kreeg zij ineens blaasontstekingen als we seks hadden gehad. Ik heb alle begrip voor haar pijn en ongemak en heb haar altijd tijd gegund zonder teveel aan te dringen. Als zij iets niet wil, gebeurt het niet en dat vind ik ook terecht. Die angst voor pijn is nooit bij haar weggegaan en op den duur deed het ook pijn als ik haar penetreerde, zelfs al was het maar een vinger. Het ging van kwaad naar erger en dat duurt inmiddels al 4 jaar. Ondertussen was het zover dat zij zelf nooit enig initiatief toont op seksgebied en als we dan al seks hebben is het hooguit in de slaapkamer, op de tijd die haar uitkomt, als alle omstandigheden naar haar wens zijn en we niets verder doen dan orale seks of hooguit dat ik haar met mijn vingers van buitenaf zachtjes mag aanraken. Ik mocht haar soms penetreren (en voor de duidelijkheid; ja ik wil dat wel, ik vind het anders gewoon GEEN seks maar uitgebreid voorspel) maar telkens vertrekt haar gezicht dan van de pijn. Dat wil ik natuurlijk ook niet, want ik hou van haar en ik ben geen gewetenloos beest. Ik heb in de tussentijd glijmiddellen, erotiserende middelen als kruiden, pillen weet ik wat geprobeerd te kopen voor haar en ook een klein handzaam vibratortje, zodat zij zelf eens alleen kon spelen of dingen kon ontdekken. Ik heb uiteraard voorgesteld dit samen te doen, of alleen of wat ze maar wil. Ik heb herhaaldelijk aangeboden alles maar dan ook ALLES voor haar te willen doen, wat ze maar wil, als zij het plezier maar kan herontdekken.
Na 4 jaar geduld en aandringen van mijn kant is ze dan eindelijk naar een sexuoloog gegaan. Ik vraag me nog steeds af waarom dat 4 jaar moet duren, maar goed. Nu heeft ze bij de sexuoloog uitgelegd hoe en wat, en de conclusie is dat zij van binnen niet nat genoeg zou worden en dat het daardoor schuurt en pijn kan doen. Kort samengevat advies van de sexuoloog: Glijmiddel is erg slecht, gebruik dit niet. Als het van nature niet gaat en zij heeft geen behoefte aan seks dan is er maar 1 oplossing; Gewoon niet doen.
Sorry? Wat is dat voor een volslagen idioot antwoord? Nu heeft mijn vriendin godzijdank gezegd dat ze het wel zou willen, al was het alleen maar voor mij. Op advies van de sexuologe hebben wij inmiddels al 3 maanden geen penetratie meer gehad en dat gaat minimaal nog een maand duren. Maar ja, wat komt er daarna weer?
Ik weet niet welke gezonde jonge man dit kan opbrengen, maar ik begin te twijfelen of ik trots op mezelf moet zijn, of dat ik mezelf voor de gek houd. Ik ben nog nooit van mijn leven vreemdgegaan, ik zie er goed uit, zorg erg goed voor mezelf, sport veel om er zo goed mogelijk voor haar uit te zien en doe mijn uiterste best om lief en aandachtig te zijn (zoals bovenstaand...). Veel vrouwen in mijn omgeving vertellen mij dan dat ze zouden willen dat hun vriend zo lief en begripvol zou zijn. Hartstikke leuk allemaal, maar ondertussen zit ik er verschrikkelijk mee. Het ergste vind ik nog de vrouwen om mij heen die met mij of andere bespreken hoe lekker ze het wel niet vinden en hoe graag en vaak ze wel geen seks hebben en wat ze allemaal doen. Het vreet aan me!!!
Ik betrap mezelf er de laatste tijd op dat ik zelfs vreemd zou willen gaan, al was het maar voor de spanning en de sensatie die ik zo vreselijk mis thuis. Maar ik hou ontzettend veel van mijn vriendin en ze is alles wat ik wil, behalve een sekspartner. Als we uit elkaar zouden gaan zou ik denk ik helemaal kapot gaan zonder haar en zij zonder mij. De rest van onze relatie is goed en sterk, maar ik weet niet hoe lang ik het nog kan opbrengen, want zo wil ik mijn jonge leven niet voorbij laten waaien. Ik voel me bestolen van 1 van de mooiste dingen uit het leven!
Wie kan mij ook maar een beetje helpen? Tips voor mij en/of mijn vriendin zijn van harte welkom! Alvast bedankt!
|
| |
| Reacties: |
 |
| ester45, 12/01/2010 14:19 |
Hallo,
Ik leef met je mee...
Glijmiddel is niet slecht en als de sex er niet is dan zal ik toch wel een heeeeeel goed nadenken of jij voor de rest van je leven wel zonder sex kan.
Want het word alleen maar erger. MIsschien heeft jouw vriendin wel hormonen nodig of andere sex dat ze wel opgewonden wordt want ze is te droog....?
Dat gesprek met die psy, slaat nergens op, heeft hij of zij dit jou ook verteld ( persoonlijk ) of heeft je vriendin gezegd dat hij of zij dit gezegd heeft???
Ik denk datje lekker verder moet kijken naar een ander vrouw die wel opgewonden wordt van je.... Ik ben 45 jaar - vrouw- en altijd zin in sex, kan me niet voorstellen een leven zonder sex, ja ivm ziekte of zo, dan is het wat anders maar mijn god.... je vriendin komt pas kijken...... en pijp ..... nou moet ze maar geen kinderen gaan nemen later...
En jij petjes af voor je respect en geduld maar sex hoort bij een relatie en voor een goede gezondheid, wordt je vrolijk van en kan je het dagelijks leven aan, zonder sex ben je een zuurpruim
Lieverd..... verder kijken en toerledoki tegen je vriendin...
sorry |
|
| lieffie, 15/02/2010 17:25 |
Hoi,
Ik heb net je verhaal gelezen en begon toen een beetje te twijfelen, het lijkt wel of dit door mijn eigen vriend geschreven is.
Wij hebben dus het zelfde probleem, en door aandringen van mijn vriend heb ik ook uiteindelijk na een jaar de stap durven nemen naar een sexuoloog.
Die geeft ons ook als advies om even een paar maanden geen gemeenschap te hebben met elkaar.
Ik kan daar wel mee leven maar me vriend vind het een waardeloos advies.
Ik kan me dat ook wel voorstellen, want als dat echt zou helpen dan hadden we het probleem nu niet meer gehad.
Ik vind het echt heel vervelend, vooral voor mijn vriend.
Heb voorgesteld om uitelkaar te gaan, want tja wat moet je nou met een vriendin die geen sex wilt?
Maar hij houdt van me en wilt er graag samen uitkomen.
Dat vind ik natuurlijk harstikke lief maar wordt er ondertussen ook onwijs moe van.
Tis gewoon echt een heeel vervelend probleem.
Weet ook echt niet wat ik er mee aan moet?
Heb voor jullie dus ook geen goede tip, maar wilde het ook alleen maar even kwijt...
Succes ermee.
|
|
| pastoor, 02/03/2010 00:30 |
Typisch, mijn partner en ik zijn dezelfde leeftijden, en ik krijg/kreeg ook continu blaasontstekingen. Bij mij hebben ze dan ook nog eens de neiging om in nierontstekingen over te gaan (terwijl ze bij andere vrouwen vaker vanzelf weggaan). Wat bij mij erg helpt, is om Ural te nemen (dat is een bisodium carbonaat, wat je voor bakken gebruikt eigenlijk). Je voegt er water aan toe en drinkt het voor zolang er symptomen zijn, en dit kan een volledige ontsteking voorkomen (het maakt de urine licht basisch, waardoor bacterien geen kant op kunnen). Ik woon in het buitenland dus ik weet niet wat er in NL op dat gebied verkrijgbaar is, maar ik koop zo'n 28 zakjes bij de apotheek (geen recept van doen). Het kan ook nooit kwaad om met een huisarts over dit probleem te praten; artsen weten vaak weer wat tips om blaasontstekingen te voorkomen.
IN combinatie met glijmiddel nam dit de angst voor pijn bij me weg. Glijmiddel is juist bij uitstek geschikt voor meiden die kampen met blaasproblemen; de ontstekingen worden vaak veroorzaakt door haarscheurtjes in de vagina die bij de seks onstaan.
Los dus de fysieke oorzaak van haar problemen eerst op. Als ze een tijdlang geen ontstekingen heeft gehad, wordt het heus wel beter. Gebruik ZEKER glijmiddel of het gebeurt weer, ze hoeft zich niet te schamen, er zijn hordes vrouwen die het zo oplossen.
En werk daarna aan het verminderen van haar angst. Je bent heel begrijpend geweest en ik vind het heel erg knap van je. Ik begrijp dat het moeilijk is, en misschien moet je tegen haar zeggen (maar zet haar niet onder druk, dan bereik je het tegengestelde!) dat het je zwaar valt om zo te leven. Bovenal onthou dat ook zij van seks wil genieten...
Haar andere symptomen klinken als vaginisme, dat is wanneer de vagina volledig verkrampt. Dit is zeer zeker psychologisch (en onstaat vaak na pijnlijke ervaringen in verband met seks)en het kan langer duren om op te lossen, helaas. Ik hoop dat het verbetert door haar lichaam gezond te houden?
In elk geval heel veel succes ermee, en ik bewonder je echt om hoe trouw je bent, en hoe veel je van haar houdt. Petje af. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
terug